Waterloo

Het was niet te missen. Deze week was in Nederland, in Rotterdam om precies te zijn, het Eurovisiesongfestival. Nou ja, songfestival. Gaat het nog om de song of gaat het meer om de act eromheen? Gekke pakken, schaars geklede dames, veel beeldeffecten enz. Met Nederland, met Jaengu McKrooy, die laag stond bij de bookmakers, scoren we in ieder geval douze points met het aantal presentatoren. Maar liefst vier bekende Nederlanders die het geheel aan elkaar praten. Bij de start van de finale zongen zelfs drie van hen, Jan Smit, Edsilia Rombley en Chantal Janzen, op muziek van Peter Gabriel die een nieuwe mix heeft gemaakt op het nummer Venus van Shocking Blue. Alles verloopt volgens een strak script met weinig ruimte voor improvisatie. IJsland, leuk nummer trouwens, treed niet fysiek op omdat twee bandleden corona hebben en dus wordt een opname van de repetitie op 13 mei jl. getoond. Als Tv-kijker merk je er helemaal niets van dat de groep nog in quarantaine verblijft in hun hotelkamers. The show must go on! Het moet gezegd het was een fantastische show met een heel slecht einde helaas. Italië, met wat mij betreft het slechtste nummer van de avond, won deze zangwedstrijd en dat vond ik een deceptie. Elk land had van mij mogen winnen, zelfs Duitsland, maar niet Italië. Daar dachten miljoenen Europeanen dus heel anders over. De Nederlandse vakjury overigens, heeft Italië geen punten gegeven en dat vind ik een troost. Ik heb trouwens tijdens de finale half gekeken en meer geluisterd en dat maakt veel verschil. Het beste van de avond vond ik nog de nummers die werden gezongen door oud winnaars, waaronder Teach-In (Ding-a-dong) en Lenny Kuhr (De Troubadour). Ze zongen op daken van bekende en mooi verlichte gebouwen in Rotterdam en dat was een feest om naar te kijken en te luisteren. Het songfestival wordt steeds meer één groot media gebeuren. Wat te denken van het slotnummer met o.a. Glennis Grace, dj Afrojack en zanger Wulf. Daarin gingen ze van buiten naar binnen en werd de Erasmusbrug in de zaal in 3D gevisualiseerd met augmented reality. Het is net echt. Tot slot nog de complimenten aan Cornald Maas die de landen keurig introduceerde met de nodige wetenswaardigheden en aan Sander Lantinga, die Jan Smit verving die op het podium presenteerde. Sander lied zijn soms venijnige, soms lovende commentaar los na de uitvoering van elk lied en dat was vaak terecht, behalve bij Italië, want ook hij vond dat geweldige rock. Gelukkig staat ABBA met Waterloo (1975) nog onbetwist als nummer één in de Songfestival Top 50 in 2021 en dat doet me, als groot ABBA-fan, natuurlijk deugd. 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.