Nieuw optrekje, nou ja nieuw!

Heb je het al gemerkt? Ze zijn ruim twee maanden op reces geweest en ondertussen zijn hun werkplekken verhuisd van het Binnenhof naar de Prinses Irenestraat. Daar is het voormalige gebouw van het ministerie van Buitenlandse Zaken in de afgelopen jaren verbouwd ten behoeve van tijdelijke huisvesting van de Tweede Kamer. De Eerste Kamer is ondertussen ook verhuisd en de komende vijfenhalf jaar gehuisvest in het voormalige Huis Huguetan aan het Lange Voorhout en een aangrenzende locatie in de Kazernestraat. Het Binnenhof is nu leeg, althans politiek gezien. Zaterdag 11 september was de Open Monumentendag en stonden bezoekers in de rij om de Eerste Kamer op het Binnenhof, voorlopig voor het laatst, te bezoeken. Als je naar de livestream of foto’s van de Tweede Kamer kijkt waan je je weer aan het Binnenhof. De plenaire zaal is exact nagebouwd. Zoek de verschillen zou ik zeggen. Twee geef ik er weg. De vloerbedekking is lichter en de wand achter de spreekgestoelten zit vol met kluiten aarde, i.p.v. de felgekleurde wandkleden van de inmiddels overleden kunstenaar Rudi van de Wint. Kunst of toch een klimwand? De muur met kluiten aarde, heeft veel lof, maar ook veel kritiek opgeleverd. De wand is gemaakt door de Zeeuwse kunstenaar Jos de Putter. Jos de Putter(1959), bekend als documentairemaker (o.a. Solo, the Law of the Favela), werd geselecteerd door de kunstcommissie van de Tweede Kamer, voorgezeten door Kamerlid Salima Belhaj (D66). Het kunstwerk kwam tot stand binnen de percentageregeling, waarbij de Rijksoverheid bij bouwprojecten een percentage uitgeeft aan kunst. De verbouwkosten van deze tijdelijke locatie bedragen 161 miljoen euro. Het bedrag van 200 duizend euro dat in verschillende publicaties wordt genoemd als honorarium voor het kunstwerk klopt niet, zegt De Putter. “Het is iets minder. Ik mag niet zeggen hoeveel het wel is. Bovendien is het geld voor het hele kunstwerk, inclusief materiaal en onderzoek. Mijn eigen beloning is daar weer een kleiner onderdeel van.” Politiek Den Haag is dus terug van vakantie. Parlementariërs gaan bekant nog meer op reces dan het onderwijs. Veertien tegenover tien weken per jaar. Kamerleden gaan in de recesperiodes wel op werkbezoeken en lezen stukken. Sommige Kamerleden gaan op (informeel) bezoek bij ‘vrienden’ zoals Liane den Haan bij de minister van toerisme van Noord-Cyprus. Een rel was ontstaan, maar ze was vaker middelpunt van controverse. Docenten hebben maar tien weken, maar bereiden daarin wel hun lessen en tentamens voor. Tweeënveertig weken onderwijs is ruim voldoende, want ook de studenten moeten zich kunnen opladen. Maar politiek, regeren en controleren, gaat altijd door zou je zeggen. Regeren moet m.i. eenenvijftig weken per jaar duren, zeker nu we de ene na de andere crisis moeten door zien te komen en daarbij nog steeds een demissionair kabinet hebben.    

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.