La Tour

Buiten lijkt het er nog niet echt op, maar de zomer is afgelopen week toch echt begonnen en ik ben in mijn hum. Niet direct vanwege de zomerstart, maar door de start van de Tour de France en als ik deze column schrijf kijk ik op mijn iPad naar de laatste 20 km van de 1e etappe. De Tour startte dit jaar in Brest en dat doet me terugdenken aan mijn diensttijd bij de Marine en we een paar dagen in de haven van Brest hebben gelegen en uiteraard de kroegen van deze stad hebben verkend. Met een aantal maten hebben we daar ook, thuis bij een kennis van een van die maten, kikkerbilletjes gegeten. Lekker? Ik weet het echt niet meer, maar ik geloof van wel. Dat is nu ruim 50 jaar geleden en sindsdien heb ik ze nooit meer gegeten. Ondertussen wint Alaphilippe de eerste etappe in Landerneau en rijdt in het geel i.p.v. in zijn regenboogtrui. Een renner van wereldklasse! Bent u ook zo blij. Geen mondkapjes meer! Feesten mag weer, voetbal kijken mag weer, lekker eten in een restaurant kan weer. Heel langzaam gaan we terug naar hoe het in januari 2020 was en je kunt je je haast al niet meer voorstellen. Handen schudden is er voorlopig nog niet bij en natuurlijk moeten en blijven we afstand houden en als dat niet kan toch nog even dat mondkapje op. In Frankrijk staat het weer rijen dik langs de route van de Tour de France met alle gevolgen van dien. Een enorme valpartij omdat een toeschouwer zo nodig een kartonnen bord moest ophouden met een groet aan haar opa en oma (Allez Opi – Omi!) en totaal, maar dan ook totaal geen aandacht had voor de koers en de renners. Wat sta je daar dan te doen, vraag ik me af. Zelf op TV komen, eigen roem? Deze onvoorzichtige, stomme, dame zal zelf ook wel flink zijn geschrokken van de ravage die ze in het tourpeloton aanrichtte. Kapotte renners, kapotte fietsen (5 tot 10 duizend euro per stuk), kapotte verwachtingen en nog veel meer ellende.  Van mij mag deze dame nog wel een keer flink schrikken van een enorme boete of straf die haar te wachten staat. Voorlopig is ze nog niet gevonden, maar de tv-beelden zijn duidelijk. En dan krijgen we straks bij de bergetappes te maken met al die domme toeschouwers, die zo nodig moeten mee rennen met die zwoegende renners. Getuigt van geen enkel respect voor de zware inspanningen die de renners doen. Je houdt je hart vast bij die beelden.    


0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.