ABBA of de BEATLES

Over drie weken gaat het los in Ahoy, het Eurovisiesongfestival 2021, eigenlijk versie 2020. Jeangu Macrooy brengt voor Nederland het nummer Birth of A New Age. De meningen over dat nummer zijn flink verdeeld, maar je weet het niet. We zullen ook nooit weten of zijn vorige nummer, Grow, van editie 2020 het beter zou hebben gedaan. We gaan het zien in de finale op 20 mei. Het is alweer 45 jaar geleden, Jeangu (1993) was nog lang niet geboren, toen ABBA met Waterloo op 6 april van dat jaar in Brighton het songfestival won. Italië eindigde toen op de tweede plek en Nederland werd derde met Mouth & MacNeal. Zij zongen ‘Ik Zie een Ster’, maar dan in het Engels (I See a Star). Een jaar later won Nederland in Zweden met Ding-a-Dong van Teach In. In 1974 ben ik fan geworden van ABBA en dat ben ik nog steeds, alhoewel ze al sinds 1982 uit elkaar zijn en niet meer optreden. De A’s (Agnetha en Anni-Frid) hebben nog wel goede soloalbums uitgebracht. De B’s (Björn en Benny) storten zich op het schrijven van nummers en schreven musicals, waaronder Chess in 1984 en Mamma Mia (1999). De musical was en is nog steeds een groot succes en in 2008 volgde een film met Meryl Streep en Pierce Brosnan in de hoofdrollen. Zo leeft ABBA voort en zijn de nummers nog dagelijks op de radio te horen. Mijn favoriete nummer is ‘When All Is Said and Done’. Dit nummer komt niet voor in de musical maar is wel toegevoegd aan de film. Dit was de hoofdsingle in Noord-Amerika van ABBA’s laatste studioalbum The Visitors. In mijn favoriete top 70 staat dit nummer op de tweede plaats, want ondanks dat ik een groot ABBA-fan ben, net als presentator Kees Tol, blijft het nummer ‘We Can Work It Out’ van The Beatles mijn favoriete nummer aller tijden. Tip! Komende week (vanaf 30 april om 20.30 uur op NPO1) start Kees Tol een documentaire serie Take A Chance On Me om in Zweden, samen met Nick & Simon, de magie van ABBA te achterhalen. Ik ga kijken!

Een nieuwe verslaving!

Ja, ik kijk af en toe naar Tijd voor Max, lees soms PlusMagazine en had kort een abonnement op Maarten!. “Dat is allemaal voer voor oudjes en de oude manier van nieuws vergaren”, hoor ik je zeggen. Maar, heb jij er wel eens aandachtig naar dit programma of andere informatie programma’s gekeken of een van de genoemde bladen gelezen. Advies: “kijk eens een uitzending terug op uitzending gemist of koop in de kiosk een van die bladen en geef dan je mening. Houd je van goede achtergrondinformatie dan adviseer ik een abonnement op de Correspondent. Sinds 3 jaar online en word je elke dag wakker met een aantal interessante achtergrondartikelen met actuele onderwerpen, zoals: “Hoe raak ik minder verslaafd aan mijn smartphone?” Het is m.i. wel een (nieuwe) vorm van verslaving of is het een nieuwe manier van leven? In de trein, op de fiets, in de auto of op andere plekken waar het ongepast is of niet mag, turen mensen continue op hun mobiele telefoon i.p.v. de krant te lezen. Dat laatste kon ook wel irritant zijn met al de opgeslagen kranten in de trein!
Hoe zit het overigens met jouw privacy, want je hebt wel iets te verbergen volgens Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis. Een gewaarschuwd it- en social-media-gebruiker telt voor twee. Als (voormalig) docent aan de hogeschool, zag ik het dagelijks gebeuren in de colleges. Een overmatig smartphone gebruik. Het is dodelijk voor de studie en lijdt regelmatig tot ondermatig presteren en vervolgens afhaken. Jammer, want het is vaak niet nodig. Het kan nog erger! Ik heb een collega die een student in de klas zag met zijn mobiel aan het oor en vroeg “Wat doe je?”, waarop de student als repliek gaf: “Meneer ff wachten , ik zit te bellen”. Wegwezen zou ik zeggen.
Ik ben, als bijna pensionado, opgegroeid met automatisering, de 1e pc, internet zien ontstaan en het gebruiken (MSN), de mobiele telefoon en social media belangrijk zien worden. Makkelijk en nuttig allemaal. Zeker, maar ik kan me er soms best aan ergeren, ook aan mij eigen verslaving in deze.

Cees van Diest

Proefcolumn geschreven voor Hard//hoofd (oktober 2016)

(c) 2016 – wascow.nl | door Cees van Diest

Moedertje lief

Deze zomervakantie verliep wel eventjes anders dan gepland. De Olympische Spelen waren net een paar dagen aan de gang in Rio. De resultaten in de eerste dagen,  wat de Nederlandse favorieten betrof,  vielen erg tegen. De eerste gouden plak was al wel behaald door Anna van der Breggen (hulde!) bij het wielrennen op de weg, alhoewel ik die liever om de nek van Annemiek van Vleuten had zien hangen die in de laatste kilometers een geheide gouden plak misliep door een enorme smak te maken en niet verder kon.  Als je op vakantie bent in het buitenland ben je, in mijn geval, toch minder mee bezig  met de OS en heb je meer aandacht voor de schoonheden van het land waar je dan bent, lekker eten en de andere geneugten van het leven. We waren 11 dagen (van de 24) onderweg toen de telefoon ging; mijn jongste broer. Ik was net begonnen aan een wandeling bovenop de berg in Mayrhofen. Ik kreeg de vraag terug te keren naar Nederland omdat moederlief ons nog wilde zien voordat ze ging sterven. Ik wist wel dat het wat slechter ging, want enige dagen daarvoor kregen we al de melding dat ze moest worden geopereerd. Een dag later bleek dat dit niet meer mogelijk was en ze zou gaan sterven. Wat een contrast!  Alles snel in de koffer, uitchecken  en op weg naar huis, waar we bijna 12 uur later ook arriveerden. De volgende morgen een eerste bezoek aan ma en er zouden er nog velen volgen. Dagelijks naar het ziekenhuis en later naar haar appartement in het verzorgingshuis. Ongeveer gelijk met wat onze oorspronkelijke terugreisdatum zou zijn is moeders overleden. 14 dagen een andere vakantie, afscheid nemen van je moeder, een appartement leegmaken en dan weer over naar de orde van de dag. Bizar, eigenlijk! Moeders ziekte en doodgaan heeft er wel voor gezorgd dat we tijdens het verzorgen en waken meer hebben gezien van de Olympische Spelen dan ons eigenlijk lief was.  Topsport en doodgaan stonden even dicht bij elkaar! Moedertje lief heeft een mooi en lang leven gehad en is 94,5 geworden! Rust zacht