70!

Weer een magische grens geslecht, 70! Ik geloof het zelf nog niet en het voelt helemaal niet zo. Het begon al vorige zondag met een enorme verrassing. We waren op de koffie bij mijn schoonouders en rond vier uur begon er wat te dagen toen we met de auto op pad gingen. Onderweg kreeg ik een felicitatiekaart en ‘spuugzakje’ We waren namelijk op weg waren naar Vliegveld Midden-Zeeland voor een rondvlucht boven Zeeland met een Cessna 182 PH-HLF. Een geweldige beleving om op deze manier over je eigen woonplaats te vliegen en je huis eens te zien van bovenaf. Verder vlogen we over Neeltje Jans, Serooskerke, de kust van Walcheren, Vlissingen met de HZ en Middelburg. Kiekjes genomen? Tuurlijk!

De verjaardag-dag zelf was het heel druk met kaarten, telefoontjes, appjes en andere sociale media. Da’s tegenwoordig modern!  Ik werd ’s morgens opnieuw verrast door mijn schoonouders en mijn lief met een aubade, binnen dat wel, en een overdadig ontbijt. De dag kon al niet meer stuk en het was daarbij schitterend nazomerweer met dik 23 graden. ’s Avonds samen lekker uit eten geweest. Genieten op alle fronten!

De finale van deze verjaardagsweek was een heus huisfeestje op de zaterdag. Uiteraard werden er pogingen gedaan om rekening te houden met de nog geldende coronaregels. Eerlijk gezegd is dat toch moeilijker met een grote groep en allemaal bekenden. De een doet het met een elleboog of een ‘boks’, de ander omhelst gewoon! De zon scheen, er was weinig wind en het was ongeveer 23 graden waardoor we gelukkig de gehele dag buiten konden zitten. De kans op een eventuele Covid-besmetting werd daardoor flink kleiner en hoefden we geen QR-codes te checken, ook niet als iemand naar het toilet ging of even binnenwipte voor een drankje. In de loop van de middag werd ik toegezongen. Door het gehele gezelschap met tekst op de muziek van Guus Meeuwis; Proosten, geschreven door onze vriendin Marloes. Super! Tijd voor het avondbuffet. Dat was lekker en iedereen leek tevreden.

In de afgelopen jaren heb ik een boekje geschreven over mijn eerste 70 jaren als Cees. Bij leven schrijven over je leven. Vreemd? Ooit las ik ergens: “Schrijven over je leven is plezierig. Het werkt stressverlagend, geeft inzicht en bevordert je gezondheid”. Ik heb geen last van stress. Ik vind schrijven gewoon leuk om te doen. Daarnaast leek het me een aardig idee om mijn familie, vrienden en kennissen dit boekje te geven. Ik hoop dat men dit een mooi aandenken vindt aan dit moment in mijn leven.

Maak er weer een mooie week van!

De week van de comebacks

Onthoud deze datum: 2 september 2021. I still have faith in you en Don’ t shut me down. Deze titels zeggen op zich natuurlijk (nog) niets, maar dit zijn twee nieuwe songs van mijn favoriete band, ABBA. Yes, ze zijn back en hoe! Geweldige nummers, alsof ze nooit zijn weggeweest. Nog niet gehoord, je vindt ze op Youtube. Na 40 jaar nieuwe muziek. In 1982 gingen ze uiteen. Een comeback van Agnetha Fältskog (71), Björn Ulvaes (76), Benny Andersson (74) en Anni-Frid ‘Frida’ Lyngstad (75). Deze comeback was in 2018 al aangekondigd, want toen werd bekend dat ABBA twee nieuwe nummers had opgenomen die ze begin 2019 zouden releasen, maar dat werd dus september 2021. Overigens waren de dames niet bij de live-presentatie in Londen en zij zullen waarschijnlijk ook nooit meer life optreden. De 70’ers, ik join ze binnenkort, werken nu verder aan een nieuw album, waarop ook een nieuw kerstliedje komt: Little things. Spectaculair wordt de nieuwe concertreeks, de Voyage, vanaf 27 mei 2022. Er wordt al gebouwd aan een speciale concerthal, de ABBA-arena, in het oosten van Londen. ABBA gaat daar optreden en 22 liedjes ten gehore brengen, 20 oude songs en de twee nieuwe. Ze zijn er zelf niet life bij, alhoewel misschien als publiek. De ABBA-leden zijn wekenlang in een studio geweest waar niet alleen de songs werden opgenomen, maar ook alle bewegingen e.d. werden vastgelegd. Ze hadden daarvoor speciale pakken met sensoren aan. Tijdens de shows, met life-band, verschijnen ze als hologrammen, bijna levensecht, zoals ze er veertig jaar terug uitzagen. De techniek staat voor niets! Dat wordt smullen voor de vele ABBA-fans. Het zou me niet verbazen als de jonge generatie, die ABBA nooit heeft meegemaakt, gaat vallen voor deze geweldige band. Het wereldsucces begon op 6 april 1974 in Brighton toen ABBA met Waterloo het Eurovisiesongfestival won. Dat jaar overigens werden Mouth & MacNeal met I see a star namens Nederland derde en een jaar later won Teach-In met Ding-a-Dong. Ze wonnen met 14 punten voorsprong op de The Shadows met Let me be the one!

Jongens wat een nostalgie. ABBA terug, de formule 1 in Zandvoort is na 36 jaar terug (Max heeft ‘m gewonnen, jawel!) en Louis van Gaal is terug bij het Nederlands elftal.

Maak er weer een mooie week van!

Feestje

Marloes, onze lieve vriendin, werd gisteren 40 jaar jong en haar Jort was ook jarig. Tijd voor een dubbelfeestje. Het was lang geleden dat we in zo’n groot gezelschap samen kwamen. Het voelde voorzichtig ouderwets en je vergeet heel snel dat corona onder ons kan zijn. Gelukkig was het feestje buiten en dat scheelt een jas, want anderhalve meter is gewoon geen optie. Ik had in ieder geval mijn bezemsteel niet bij me. Vooraf nog wel even een zelftest gedaan en die was gelukkig negatief. Onderweg naar de jarigen langs de Ballonnenkoning gereden om ons geldcadeau passend te laten ‘inpakken’. Het werd een grote ballon met daarin kleine gekleurde ballonnetjes met het getal 40 erop. Bij binnenkomst op het feest doe je het nog met een ellebooggroet en ‘hallo allemaal, gefeliciteerd’, maar in de loop van de avond vervagen de regels. Bij het vertrek werd er zelfs voorzichtig geknuffeld. Dat vond ik wel weer heel fijn hoor! Het feest werd muzikaal opgeluisterd door Albert. Vooraf was ons gevraagd om een song te kiezen voor Marloes uit zijn repertoire. We mochten zelf het nummer aankondigen en toelichten waarom juist dit nummer was gekozen. In mijn geval waren de eerste keuzes, Here Comes The Sun van de Beatles en Zoutelande van Bløf, al vergeven. Nu werd het I Won’t Let You Down van Ph.D., onder het motto je kunt altijd op ons rekenen. Een fantastisch nummer dat ik vaak heb gedraaid als dj bij een lokale omroep. Deze song is uitgebracht in 1981 en dat is het geboortejaar van Marloes. Beiden zijn nu veertig! Albert bracht het nummer met zijn versterkte gitaar heel aanvaardbaar, maar het origineel is toch echt mooier en krachtiger. Luister maar eens op YouTube naar Ph.D. De naam van de band is ontleend aan de initialen van de leden Phillips, Hymas en Diamond. De band viel al snel uit elkaar ook omdat zanger Jim Diamond hepatitis bleek te hebben. In 1984 was hij weer genezen en ging solo verder wat o.a. de hit I Should Have Know Better opleverde. Jim Diamond geboren in mijn geboortejaar en -maand, september 1951, overleed in oktober 2015, 64 jaar oud of liever jong. Dit was ons 1e feestje dit jaar. Op naar mijn eigen feestje volgende maand, op naar de zeventig! Maak er weer een mooie week van!  

Corona is …

Corona is er al anderhalf jaar, maar blijft onzichtbaar. Corona’ is officieel het virus SARS severe acute respiratory syndrome -CoV coronavirus -2 en veroorzaakt de ziekte COVID-19. Corina is nu in zijn/haar delta variant. Corona is een hele vervelende ziekte en géén griepje. Corona is wereldwijd en al duizenden doden. Corona is afstand houden en niet knuffelen. Corona is foute Grapperhaus. Corona is mondneusmaker dragen en testen, testen, testen. Corona is thuiswerken en online lessen. Corona is lege stadions en geen evenementen. Corona is vaccinatie en quarantaine. Corona is miljarden steun van de overheid.  

Corona was lockdown en avondklok. Corona was volle Ic’s en overbelaste zorg.  Corona was niet sporten en géén Olympische Spelen in 2020. Corona was economische crisis en goedkope benzine. Corona was minder sociale contacten en ontslagen worden. Corona was niet winkelen en niet naar het restaurant en niet op vakantie.

Corona vraagt om thuis te blijven bij klachten. Corona vraagt om psychologische wendbaarheid. Corona vraagt om discipline (aan allen). Corona vraagt om 1,5 meter afstand, vaak handen te wassen, hoest en nies in uw elleboog en om thuis te werken, tenzij het niet anders kan.  

Corona is een blijvertje, dus geef elkaar de ruimte.  

Op vakantie of niet

Noem het twijfel, noem het onzekerheid, noem het angst, maar ik (wij) gaan niet echt op vakantie dit jaar, althans naar het buitenland. Ik heb er geen zin in heel veel moeite te doen om te testen e.d. of tussen de feestende menigte te komen, in een vol vliegtuig opgepakt te zitten en dan, ondanks tweemaal Pfizer, alsnog tegen corona of een quarantaine aan te lopen. Dat kan in ons eigen landje natuurlijk ook gebeuren, maar heb ik toch het idee of het gevoel het hier beter in de hand te kunnen houden. En als het dan toch gebeurt, gebeurt het thuis. We gaan ‘daagjes’ op pad en het lijstje staat vol met familiebezoeken, musea, de bioscoop en andere bezienswaardigheden. Het is ons inhaalprogramma van zaken die we in de afgelopen anderhalf jaar niet hebben kunnen doen. Ik heb er echt zin in en dan nemen we het mindere zomerweer op de koop toe. Je kunt je natuurlijk afvragen of op vakantie gaan sowieso echt noodzakelijk is. Ik herinner me nog eerdere vakanties met mijn gezin. Schoolvakanties uiteraard, omdat we zelf in het onderwijs zaten, dus in het hoogseizoen. Alles inpakken, vouwwagen en later de caravan klaar maken en dan op pad naar de zon veelal in Frankrijk of Italië en in de vakantiefiles. Eenmaal ter plekke was het goed toeven en konden we echt ontspannen en genieten. De weg ernaar toe en onderweg een kampeerplekje vinden e.d. was altijd wel weer een dingetje, want er zijn er meer die op weg zijn en een plek zoeken voor een overnachting. Kun je natuurlijk van tevoren allemaal vastleggen, maar dat gaat dan weer ten koste van de vrijheid om te gaan en staan waar je wil. Voor de kids waren de vakanties helemaal fantastisch. Eigen plekje achterin, filmpjes kijken, spelletjes doen, slapen en eenmaal op de camping kunnen ze los. Als chauffeur moest je veelal 1500 km of meer goed opletten om veilig naar de eindbestemming te komen. Nu vind ik autorijden niet echt vervelend, maar als het druk is en er files zijn kan het zomaar een paar uurtjes langer duren. Nu had/heb ik wel de instelling, dat als we de huisdeur op slot gaat de vakantie is begonnen en heb ik vooral geen haast en geniet. Na een aantal weken gezond, gebruind en zonder brokken weer thuiskomen is dan wel een feestje. De verhouding geweldig voor de kinderen staat tot beperkt genieten voor de ouders waren voor mij de wintersportvakanties. Ik heb het skiën nooit echt onder de knie te gekregen dus dat waren meer werkvakanties en uiteindelijk heb ik de ski’s aan de wilgen gehangen. Geef mij maar een lange zomervakantie in een warm land, maar dit jaar nog ff niet!