Kindertoeslag slachtoffers

Kinderopvangtoeslag slachtoffers

Ik kan er deze week niet omheen. Het kabinet Rutte III is gevallen en is nu dus demissionair. Demissionair zijn is een beginsel in het Nederlandse staatsrecht en heeft betrekking op de uitvoerende macht. Demissionair is een synoniem voor ontslagnemend en duidt op de toestand waarin deze macht zich bevindt nadat zij haar ontslag heeft ingediend bij het staatshoofd. Rutte zag je op z’n fietsje naar Huis ten Bosch rijden, echt Hollands. Voor de Koning was het de eerste keer dat een voltallig kabinet haar ontslag bij hem indient. Het kabinet heeft zichzelf geslachtofferd. ‘Ongekend Onrecht’ is er volgens de Parlementaire ondervragingscommissie Kinderopvang-toeslag aangedaan aan veel ouders in de afgelopen jaren. De nationale Ombudsman en de commissie Donner en een uitspaak van de Raad van Staten waren de ondervragingscommissie al voorgegaan. Op het dossier Kinderopvangtoeslag zijn in de afgelopen jaren al een aantal bewindslieden gesneuveld. De slachtoffers waren o.a. staatssecretaris Weekers die er zelf mee stopte in 2014. Toen kwam Wiebes, maar hem lukte het ook niet orde op zaken te stellen. Wiebes werd in 2017 gered doordat hij de stap maakte naar het ministerschap (Economische Zaken en Klimaat). Wiebes is nu helemaal opgestapt. Vervolgens kwam Snel en ook dit redde het niet en moest in 2019 alweer aftreden. Nu staat Alexandra van Huffelen aan het roer als staatssecretaris, maar nu dus demissionair. Maar hoe moet dat nu allemaal? Krijgen de echte slachtoffers, de 26.000 ouders, nu snel geldelijke compensatie is de vraag. Volgens Wopke Hoekstra, demissionair minister van Financiën, gaat het echt snel gebeuren, maar wel zorgvuldig, dus weer niet snel. Wat is er nou zo moeilijk aan, vraag ik me af en velen met mij. Als je een banknummer weet kan de belastingdienst vandaag nog de beloofde € 30.000,- overmaken. Tot mijn stomme verbazing las ik afgelopen week in de krant dat ouders met die tegemoetkoming netjes hun schuldeisers kunnen afbetalen en wie staat er als eerste op de stoep, jawel diezelfde belastingdienst! Heb ik dat nu echt goed gelezen? Ik zou die ouders adviseren snel het banknummer van de belastingdienst te vergeten of kwijt te maken. Nu hebben we een demissionair kabinet, maar wat hebben die ouders daar per saldo eigenlijk aan? Niets, niets en nog een niets en de rest van Nederland ook niet. Alles voor de bühne. Ik hoop van harte dat Nederland straks de politiek echt slachtoffert als we naar de stembus mogen in maart. O ja, Ascher (PvdA) is niet meer beschikbaar want die is lijsttrekker af vanwege ongekend onrecht.

Corona of Trump

Vergeet Trump

Ik kan haast niet kiezen of ik mijn eerste column in 2021 zal schrijven over corona of over Trump. Maar eerst dit. Mijn laatste column dateert alweer uit 2017. Stilgezeten? Natuurlijk niet. Ik heb een boek geschreven over de NOH-i, over mijn leven (komt in september dit jaar uit) en in 2020 heb ik een dagboek bijgehouden (140 pagina’s). Kortom geen schrijversblok. Dit jaar ga ik elke week een column schrijven over zaken die me bezighouden. Dat zijn heel veel onderwerpen: sport, politiek, vakanties, klussen, muziek, cybercrime, boeken, etc. O ja, ik vergeet natuurlijk corona.

Maar, deze week wordt het toch Trump, want corona houdt ons voorlopig dagelijks wel even bezig en komt nog wel een keer langs. Donald Trump slijt zijn laatste dagen als president van de VS. Over 10 dagen is hij weg en laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: “gelukkig”!  75 miljoen Amerikanen zijn het niet met me eens, maar dat waren er toch te weinig om republikein Trump aan een tweede termijn te helpen. Wat dat voor gevolgen had zagen we in de afgelopen weken; hertellingen, rechtszaken, protesten met natuurlijk afgelopen week een dieptepunt voor de Amerikaanse politiek met de bestorming van het Capitol. Republikeinen kunnen gewoon niet tegen hun verlies evenals Trump zelf en maar roepen dat er fraude is gepleegd door de ‘tegenpartij’. Was dat vier jaar geleden ook niet zo? Toen heeft volgens de democraten Trump de verkiezingen beïnvloed of daar in ieder geval de Russen bij ingeschakeld. Was dat waar of niet waar? Hillary was er snel klaar mee en trad snel terug naar de achtergrond en zaten we vier jaar vast aan Trump. Heeft Trump de verkiezingen nu verloren door fraude. Is dat waar of niet waar? Als je dat maar vaak genoeg blijft roepen wordt het vanzelf waarheid, komen 75 miljoen Amerikanen in opstand en is het oorlog en valt het Capitol echt. Ik denk dat het zover niet gaat komen nu Trump niet meer kan twitteren en zijn verlies min of meer heeft toegegeven, overigens zonder de naam Biden te noemen. Mafketel! Komt ie volgende week niet eens naar de inauguratie van Biden. Lafaard! Wat is dat toch om altijd maar macht te willen hebben! In Zuid-Amerika, Afrika en Azië lopen meerdere van die onverlaten rond en daar gebeurt niets aan. Advies aan Trump: ga lekker terug in business en bemoei je nooit meer met de Amerikaanse politiek. Dat is wel wishfull thinking, verwacht ik.

Nu wordt Biden de belangrijkste wereldleider. Hebben ze bij de democraten nu echt geen jongere kandidaten. Gelukkig is straks de vicepresident, Kamala Harris, jong en vrouw. Ik had mijn column beter BidenHarris kunnen noemen. Wat mij betreft de naam Trump zo snel als mogelijk vergeten als motto voor komende deze week!

Carrièreswitch

Het kan dus wel. Van staatssecretaris tot buschauffeur.

Fred Teeven, oud-staatsecretaris van Veiligheid en Justitie (dat ministerie heet tegenwoordig weer Justitie en Veiligheid, maar dat terzijde), levert het bewijs nu hij sinds kort, al is het parttime, aan de slag is op de bus bij Connexxion in de regio Haarlem. Vraag? Heeft Teeven zelf gesolliciteerd of is hij gevraagd. Lijkt me toch heel gek als je als HRM-manager van Connexxion een sollicitatiebrief (mag ook een mail zijn, hoor!) van ene Fred Teeven op je bureau krijgt, met in zijn CV als ervaring: staatssecretaris. Wat denk je dan? Dit is een grap of toch niet. Niets ten nadele van het beroep van buschauffeur, want ik heb dat zelf ook al eens overwogen i.p.v. projectmanager in de IT. Laten we het er maar op houden dat wij (Fred en ik) graag aan het stuur zitten van iets. Hij had natuurlijk ook gewoon chauffeur kunnen worden bij de vuilophaaldienst of bij een bode gaan chaufferen of pakketten kunnen gaan rondbrengen bij PostNL in deze drukke dagen voor Sinterklaas en Kerst. Weet je wat ik denk? Ik denk dat het gewoon een reclamestunt is voor zijn recent gestarte adviesbureau Verinq. Fred is weer in beeld en wint sympathie met deze carrièreswitch en dat vinden toekomstige klanten van zijn adviesbureau misschien wel een leuke binnenkomer, want dan hoeven niet gelijk over de bonnetjesaffaire te beginnen. Een meester in de rechten, een voormalig officier van Justitie en voormalig, beetje besmette, staatssecretaris op de bus vind ik toch een enigszins ‘verdacht’.

Kan het ook andersom? Van buschauffeur tot staatssecretaris.

Ik ken wel andere voorbeelden; van nieuwslezeres bij de NOS (Pia Dijkstra/D66) of presentatrice bij de omroepen(Sazias/50Plus) naar de 2e kamer en dan kan je ook zomaar staatssecretaris worden, tenminste als je lid bent van een van de coalitiepartijen.

Krijg opeens een heel goed idee! Vanaf nu krijgen oud-politici geen wachtgeld meer, maar worden direct omgeschoold tot buschauffeur of nog beter ze worden chauffeur van hun opvolger staatssecretaris of minister!

Cees van Diest

Trump en Carnaval

11 november (11e van de 11e) is de dag van het begin van het carnavalsseizoen, de dag waarop Prins Carnaval wordt gekozen. Ik moest er aan denken bij de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen die uiteindelijk, en verrassend voor velen, werd gewonnen door Donald Trump. De nieuwe Prins Carnaval van Amerika of formeel de president-elect. Dat laatste betekent dat de nieuwe president nog niet geïnaugureerd is. Dat gebeurt op 20 januari 2017. Voor de helft van de Amerikanen is het carnaval en is het feest begonnen en vieren ze de overwinning van Trump. Voor de andere helft is er de teleurstelling, dat zich direct al uitte in demonstraties tegen Trump.

Wat een raar systeem daar in Amerika zeg. Beide kandidaten waren niet de gedroomde kandidaten voor beide partijen en voor het presidentschap. Maar, je moet kiezen en waar kies je dan voor? De zakenman met nul komma nul politieke ervaring of de politica met heel veel politieke en diplomatieke ervaring. Voor beiden geldt ze slepen de nodige schandalen met zich mee en dat voerde de boventoon in de campagnes. Hillary Clinton heeft de meeste stemmen, geteld over geheel Amerika, behaald, maar Trump de meerderheid aan kiesmannen  in veel staten en dat is doorslaggevend. Wat zijn dat precies kiesmannen. Eigenlijk gaat het om een kiescollege van 538 personen, die uiteindelijk (in december) de president kiezen. Allemaal ‘onder-prinsjes-carnaval’! In december zou dit er toe moeten leiden dat de president definitief wordt gekozen die de meeste kiesmannen heeft gekregen op 8 november. Maar het hoeft niet, echter als een lid van het kiescollege anders stemt dan hij of zij zou moeten doen krachtens het mandaat van de kiezers van de bewuste staat, wordt zo iemand een faithless elector genoemd. Het hangt van de wetgeving van die staat af of dit gedrag strafbaar is, en of de stem ongeldig wordt verklaard. Donald Trump dus! We zullen het er voorlopig mee moeten doen. Ach, carnaval  is ook maar een korte periode en daarna gaat de goegemeente weer over tot de orde van de dag. In Nederland spelen op dit moment veel belangrijkere zaken, waar we ons druk, of zijn het zorgen, over maken en dat is de intocht van Sinterklaas morgen in Maassluis. Er is zelfs een noodverordening afgegeven, omdat voor- en tegenstanders van Zwarte Piet dit kinderfeest (mogelijk) willen verstoren. Tegen die dwazen zou ik zeggen: “Gun die kinderen toch nu hun feestje!”

Keuze Kamervoorzitter – farce?

Op woensdag 13 januari jl., ja ik weet het het is al weer wat langer geleden en niet zo actueel meer, werd de nieuwe 2e Kamervoorzitter gekozen en ik was er live bij achter mijn pc op NPO-politiek. Het begon allemaal om 19.10 uur en duurde ruim 2,5 uur! Er waren maar liefst 4 stemrondes nodig om uiteindelijk tot de voorspelde keuze te komen, Khadija Arib van de PvdA.

4 Kamerleden hadden zich kandidaat gesteld voor de positie van Kamervoorzitter als opvolger van de in december 2015 afgetreden Anouchka van Miltenburg (VVD). Khadija Arib, (PvdA), Ton Elias (VVD), Madeleine van Toorenburg (CDA) en Martin Bosma (PVV) gingen de strijd met elkaar aan.

Het begon allemaal met het zich voorstellen (lange pitch) van de afzonderlijke kandidaten (4 in dit geval) aan hun collega’s, een soort openbare sollicitatie. Daarna werd de echte stemming gestart. Er wordt een stemcommissie ingesteld en vervolgens worden alle Kamerleden één voor één opgeroepen, lopen naar de stemcommissie en leveren hun stembriefje in. Dan wordt er geteld en maakt de Kamervoorzitter de uitslag bekend. Arib  58, Elias 40, Toorenburg 30 en Bosma 16 stemmen. En dan zijn er ook nog 3 ongeldige stemmen en 2 stemmen op Kamerlid Vermeij, die zich helemaal niet kandidaat had gesteld! Geen van de kandidaten heeft de meerderheid (74) en dus volgt er een 2e ronde en die gaf een bijna gelijke uitslag: Arib 56, Elias 43, Toorenburg 34 en Bosma 13 stemmen. Er was 1 ongeldige stemmen en opnieuw 2 stemmen voor Vermeij, die in de volgende ronde niet meer mee mocht doen. De noodzakelijke 3e ronde leverde de volgende stemmenverdeling op: Arib 60, Elias 44, Toorenburg 32 en Bosma 11 stemmen. Er volgt nog een 4e en laatste ronde tussen de twee kandidaten met de meeste stemmen uit ronde 3, kortom Arib en Elias. Voor de 4e keer werden alle Kamerleden op naam opgeroepen hun stembriefje in te leveren en dan volgt eindelijk de einduitslag van deze verkiezing: 15 ongeldige stemmen, Elias 51 en Arib 83, die daarmee is verkozen tot de nieuwe Kamervoorzitter.

U begrijpt ik heb met de nodige verbazing, maar tevens geboeid zitten kijken naar dit toch wel spannende toneelstuk of is het gewoon een farce?