70!

Weer een magische grens geslecht, 70! Ik geloof het zelf nog niet en het voelt helemaal niet zo. Het begon al vorige zondag met een enorme verrassing. We waren op de koffie bij mijn schoonouders en rond vier uur begon er wat te dagen toen we met de auto op pad gingen. Onderweg kreeg ik een felicitatiekaart en ‘spuugzakje’ We waren namelijk op weg waren naar Vliegveld Midden-Zeeland voor een rondvlucht boven Zeeland met een Cessna 182 PH-HLF. Een geweldige beleving om op deze manier over je eigen woonplaats te vliegen en je huis eens te zien van bovenaf. Verder vlogen we over Neeltje Jans, Serooskerke, de kust van Walcheren, Vlissingen met de HZ en Middelburg. Kiekjes genomen? Tuurlijk!

De verjaardag-dag zelf was het heel druk met kaarten, telefoontjes, appjes en andere sociale media. Da’s tegenwoordig modern!  Ik werd ’s morgens opnieuw verrast door mijn schoonouders en mijn lief met een aubade, binnen dat wel, en een overdadig ontbijt. De dag kon al niet meer stuk en het was daarbij schitterend nazomerweer met dik 23 graden. ’s Avonds samen lekker uit eten geweest. Genieten op alle fronten!

De finale van deze verjaardagsweek was een heus huisfeestje op de zaterdag. Uiteraard werden er pogingen gedaan om rekening te houden met de nog geldende coronaregels. Eerlijk gezegd is dat toch moeilijker met een grote groep en allemaal bekenden. De een doet het met een elleboog of een ‘boks’, de ander omhelst gewoon! De zon scheen, er was weinig wind en het was ongeveer 23 graden waardoor we gelukkig de gehele dag buiten konden zitten. De kans op een eventuele Covid-besmetting werd daardoor flink kleiner en hoefden we geen QR-codes te checken, ook niet als iemand naar het toilet ging of even binnenwipte voor een drankje. In de loop van de middag werd ik toegezongen. Door het gehele gezelschap met tekst op de muziek van Guus Meeuwis; Proosten, geschreven door onze vriendin Marloes. Super! Tijd voor het avondbuffet. Dat was lekker en iedereen leek tevreden.

In de afgelopen jaren heb ik een boekje geschreven over mijn eerste 70 jaren als Cees. Bij leven schrijven over je leven. Vreemd? Ooit las ik ergens: “Schrijven over je leven is plezierig. Het werkt stressverlagend, geeft inzicht en bevordert je gezondheid”. Ik heb geen last van stress. Ik vind schrijven gewoon leuk om te doen. Daarnaast leek het me een aardig idee om mijn familie, vrienden en kennissen dit boekje te geven. Ik hoop dat men dit een mooi aandenken vindt aan dit moment in mijn leven.

Maak er weer een mooie week van!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.