36 medailles

De Olympische Spelen in Japan zijn alweer voorbij. Zestien dagen topsport, maar dat was het dan wel. Eerder noemde ik dit spoOkSpelen omdat er geen publiek in de stadions zat en de sporters opgesloten zaten in het atletendorp. Contact met sporters uit andere landen was niet mogelijk/toegestaan en even lekker Tokio of een ander deel van Japan bezoeken was er ook niet bij. Was er bij de vorige spelen nog veel ophef over de zogenaamde ‘verliezersvlucht’ uit Rio, waarbij sporters eerder naar huis moesten en dus niet bij de slotceremonie mochten zijn. Deze keer moesten sporters die klaar waren met hun wedstrijd(en) binnen 48 uur Japan verlaten. Bij de afsluiting in Tokio waren nog maar een handje vol sporters aanwezig en opnieuw een leeg stadion. Toch moet ik toegeven dat ik best nog wel, als was ik dat niet van plan, de Spelen heb gevolgd en natuurlijk ook de successen heb meegekregen van Team NL. Eerst lukte het allemaal niet zo erg, bijvoorbeeld bij het zwemmen, uitgezonderd schoolslagzwemmer Arno Kamminga die op de 100 en 200 een zilveren medaille binnenhaalde. De dames lieten het lelijk afweten. Toen waren er een paar gevalletjes corona in de delegatie en de discussie over waar ze dat hadden opgelopen wordt nog steeds gevoerd. Op het vliegveld of in het vliegtuig, in de bus? Wie het weet mag het zeggen. Uiteindelijk kwam Team NL op stoom en bij het (baan)wielrennen, atletiek en het roeien werden flink wat medailles behaald. Zeker bij de atletiek, wat ik het leukste vind om naar te kijken en ik pas echt een beetje het Olympische gevoel krijg, doet Nederland echt mee. Natuurlijk waren alle ogen gericht op Siffan Hassan en ze maakte het ook waar, terwijl Daphne Schippers er niet aan te pas kwam. Goud op 5000 en 10000 meter en brons op de 1500 meter. Ongekend of liever onwerkelijk. Zeer verrassend waren natuurlijk de zilveren medailles van de 4 x 400 lopers en een tweede plek op de marathon van Abdi Nageeye. Hij trok zijn Belgische loopmaatje Bashir Abdi mee naar een bronzen medaille. Wat een mooi gebaar. Er was nog een memorabel moment bij het hoogspringen. De Italiaan Giamaro Tamberi en de Qatarese Mutz Essa Barshimo sprongen beiden niet over 2,39 na drie sprongen en hadden daarvoor exact evenveel sprongen nodig over 2,37. ‘Wordt het een ‘jump-off’ voor het goud?’ vroeg de official aan beide hoogspringers, waarop Barshimo vroeg of het goud niet konden delen. Dat kon! De Italiaan sprong in de armen van Barshimo en beiden waren helemaal happy. Terug naar Team NL 10 x goud, 12 x zilver en 14 x brons en dat is een record met uiteindelijk een zevende plek op de medaillespiegel, achter alle grote landen van de wereld. Heel knap. Het Heinekenhuis stond dit jaar op het strand van Scheveningen. Daar werden de medaillewinnaars gehuldigd direct na terugkomst uit Japan. Het was elke avond feest. Hoe kan het anders met 36 Olympische medailles. Op naar de Paralympische Spelen.
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.