Feestje

Marloes, onze lieve vriendin, werd gisteren 40 jaar jong en haar Jort was ook jarig. Tijd voor een dubbelfeestje. Het was lang geleden dat we in zo’n groot gezelschap samen kwamen. Het voelde voorzichtig ouderwets en je vergeet heel snel dat corona onder ons kan zijn. Gelukkig was het feestje buiten en dat scheelt een jas, want anderhalve meter is gewoon geen optie. Ik had in ieder geval mijn bezemsteel niet bij me. Vooraf nog wel even een zelftest gedaan en die was gelukkig negatief. Onderweg naar de jarigen langs de Ballonnenkoning gereden om ons geldcadeau passend te laten ‘inpakken’. Het werd een grote ballon met daarin kleine gekleurde ballonnetjes met het getal 40 erop. Bij binnenkomst op het feest doe je het nog met een ellebooggroet en ‘hallo allemaal, gefeliciteerd’, maar in de loop van de avond vervagen de regels. Bij het vertrek werd er zelfs voorzichtig geknuffeld. Dat vond ik wel weer heel fijn hoor! Het feest werd muzikaal opgeluisterd door Albert. Vooraf was ons gevraagd om een song te kiezen voor Marloes uit zijn repertoire. We mochten zelf het nummer aankondigen en toelichten waarom juist dit nummer was gekozen. In mijn geval waren de eerste keuzes, Here Comes The Sun van de Beatles en Zoutelande van Bløf, al vergeven. Nu werd het I Won’t Let You Down van Ph.D., onder het motto je kunt altijd op ons rekenen. Een fantastisch nummer dat ik vaak heb gedraaid als dj bij een lokale omroep. Deze song is uitgebracht in 1981 en dat is het geboortejaar van Marloes. Beiden zijn nu veertig! Albert bracht het nummer met zijn versterkte gitaar heel aanvaardbaar, maar het origineel is toch echt mooier en krachtiger. Luister maar eens op YouTube naar Ph.D. De naam van de band is ontleend aan de initialen van de leden Phillips, Hymas en Diamond. De band viel al snel uit elkaar ook omdat zanger Jim Diamond hepatitis bleek te hebben. In 1984 was hij weer genezen en ging solo verder wat o.a. de hit I Should Have Know Better opleverde. Jim Diamond geboren in mijn geboortejaar en -maand, september 1951, overleed in oktober 2015, 64 jaar oud of liever jong. Dit was ons 1e feestje dit jaar. Op naar mijn eigen feestje volgende maand, op naar de zeventig! Maak er weer een mooie week van!  

Rare wereld, rare politici

De Taliban heeft Afghanistan overgenomen. Binnen een paar dagen stonden ze in Kaboel, zonder erg veel tegenstand, leek het. 20 Jaar hebben Amerika en bondgenoten, waaronder ons kleine landje, geprobeerd het land tot rust te krijgen. De Taliban leek verbannen. Maar, Amerika is het land nog niet uit of de Taliban neemt in 20 dagen Afghanistan weer over. Welke toekomst gaat het land en haar inwoners tegemoet? Nu is de eerste prioriteit om buitenlanders en Afghanen die voor het buitenland hebben gewerkt het land uit te krijgen. Het bis chaos op het vliegveld, die in handen is van buitenlandse troepen (NAVO) met name Amerika. Die waren toch weg! En in Den Haag zijn ze maar aan het debatteren en bakkeleien over de evacuaties en waarom gaat het allemaal zo langzaam. Hebben die debatten veel zin, vraag ik me af. Ga eens aan de slag met die formatie!

Weet u nog wie Liane den Haan is? Nou dat is die dame die bij de ANBO als bestuurder met een wervelwind en conflicten door die vereniging ging tussen 2005 en 2020. In 2020 werd ze door Jan Nagel gevraagd om lijsttrekker te worden van 50Plus. Niet zo handig Jan, maar dat zijn we wel van hem gewend. Dat was een doorn in het oog van de zittende Tweede Kamer fractie en vanaf dag één hadden ze een conflict over de pensioenleeftijd. 50Plus scoorde heel slecht bij de verkiezingen in maart jl. en was Den Haan de eenmansfractie van 50Plus (van drie naar één zetel). Maar niet lang, want er was binnen 2 maanden ruzie met het partijbestuur. Den Haan verliet 50Plus en ging als zelfstandige eenmansfractie verder. Je vraagt je af wat zo’n dame nu drijft in de politiek. Macht en een mooi salaris? Nog niets aan de hand zou je zeggen, want er zijn wel vaker Kamerleden die zich afsplitsen. Maar het volgende conflict Den Haan is alweer een feit. Ze bracht als privépersoon een informeel bezoek aan de minister van toerisme van Noord Cyprus. Gevoelig! Het bezoek was privé, maar moest wel even getwitterd worden en zo wordt een privébezoek een heuse rel. Beetje dom van Liane den Haan. Waarom gaat een Kamerlid sowieso op bezoek bij een minister van Noord Cyprus?

Deze week was Thierry Baudet weer in het nieuws. Volgens mij heeft hij het niet meer zo naar zijn zin in Nederland, want het wordt volgens Thierry steeds lelijker in ons landje. Wat te denken van die lelijke gele nummerborden op onze auto’s. Dat waren vroeger, voor dat hij geboren was, mooie donkerblauwe borden met witte letters! Ja, toen deden we de was ook nog met de hand en internet moest bedacht worden. Ik suggereer dat Baudet zijn Forum voor Democratie (FvD) gaat omvormen tot CvD, neen niet Cees van Diest, maar Cabaret voor Democratie, want ik moet altijd wel lachen als hij weer de nodige onzin staat uit te kramen.  

36 medailles

De Olympische Spelen in Japan zijn alweer voorbij. Zestien dagen topsport, maar dat was het dan wel. Eerder noemde ik dit spoOkSpelen omdat er geen publiek in de stadions zat en de sporters opgesloten zaten in het atletendorp. Contact met sporters uit andere landen was niet mogelijk/toegestaan en even lekker Tokio of een ander deel van Japan bezoeken was er ook niet bij. Was er bij de vorige spelen nog veel ophef over de zogenaamde ‘verliezersvlucht’ uit Rio, waarbij sporters eerder naar huis moesten en dus niet bij de slotceremonie mochten zijn. Deze keer moesten sporters die klaar waren met hun wedstrijd(en) binnen 48 uur Japan verlaten. Bij de afsluiting in Tokio waren nog maar een handje vol sporters aanwezig en opnieuw een leeg stadion. Toch moet ik toegeven dat ik best nog wel, als was ik dat niet van plan, de Spelen heb gevolgd en natuurlijk ook de successen heb meegekregen van Team NL. Eerst lukte het allemaal niet zo erg, bijvoorbeeld bij het zwemmen, uitgezonderd schoolslagzwemmer Arno Kamminga die op de 100 en 200 een zilveren medaille binnenhaalde. De dames lieten het lelijk afweten. Toen waren er een paar gevalletjes corona in de delegatie en de discussie over waar ze dat hadden opgelopen wordt nog steeds gevoerd. Op het vliegveld of in het vliegtuig, in de bus? Wie het weet mag het zeggen. Uiteindelijk kwam Team NL op stoom en bij het (baan)wielrennen, atletiek en het roeien werden flink wat medailles behaald. Zeker bij de atletiek, wat ik het leukste vind om naar te kijken en ik pas echt een beetje het Olympische gevoel krijg, doet Nederland echt mee. Natuurlijk waren alle ogen gericht op Siffan Hassan en ze maakte het ook waar, terwijl Daphne Schippers er niet aan te pas kwam. Goud op 5000 en 10000 meter en brons op de 1500 meter. Ongekend of liever onwerkelijk. Zeer verrassend waren natuurlijk de zilveren medailles van de 4 x 400 lopers en een tweede plek op de marathon van Abdi Nageeye. Hij trok zijn Belgische loopmaatje Bashir Abdi mee naar een bronzen medaille. Wat een mooi gebaar. Er was nog een memorabel moment bij het hoogspringen. De Italiaan Giamaro Tamberi en de Qatarese Mutz Essa Barshimo sprongen beiden niet over 2,39 na drie sprongen en hadden daarvoor exact evenveel sprongen nodig over 2,37. ‘Wordt het een ‘jump-off’ voor het goud?’ vroeg de official aan beide hoogspringers, waarop Barshimo vroeg of het goud niet konden delen. Dat kon! De Italiaan sprong in de armen van Barshimo en beiden waren helemaal happy. Terug naar Team NL 10 x goud, 12 x zilver en 14 x brons en dat is een record met uiteindelijk een zevende plek op de medaillespiegel, achter alle grote landen van de wereld. Heel knap. Het Heinekenhuis stond dit jaar op het strand van Scheveningen. Daar werden de medaillewinnaars gehuldigd direct na terugkomst uit Japan. Het was elke avond feest. Hoe kan het anders met 36 Olympische medailles. Op naar de Paralympische Spelen.