Burn-outfabriek op het Binnenhof

Minister Bruno Bruins (Medische Zorg en Sport), Rens Raemaker (D66), Harry van der Molen (CDA), Pieter Omtzigt (CDA) en recent minister Bas van ’t Wout (Economische Zaken) hebben allemaal één ding gemeen. Ze werken allemaal aan het Binnenhof en zitten nu thuis, overwerkt, met een burn-out. Dat is niet iets van de laatste tijd. Ook in het verleden bleven politici voor langere tijd thuis, maar werd het geen burn-out genoemd. Een voorbeeld is toenmalig Kamerlid Zihni Özdil (GroenLinks) en die schrijft daar nu een boek over, want er is iets goed mis in Den Haag. Politicus lijkt een kwetsbaar beroep te zijn. Daar liggen allerlei oorzaken aan ten grondslag: moeten profileren, zeker rond verkiezingen, veel te veel moties, druk uit de media en ga zo maar door. Toevallig volg ik met enige regelmaat de Kamerdebatten. Wat me daarbij opvalt is dat het, zeker de laatste maanden, veelal gaat over de poppetjes en over de coronamaatregelen. Dat laatste is allemaal voor de bühne, want omdat het demissionaire kabinet nog steeds een meerderheid heeft in de Tweede Kamer gaan die maatregelen altijd gewoon door, heel soms met een kleine aanpassing. Pieter Omtzigt, een van die poppetjes, was natuurlijk door de gefotografeerde notitie van verkenner Kajsa Ollongren veelvuldig ontwerp van gesprek in die Tweede Kamer. Functie leders! En dat ging maar door en daardoor zit Omtzigt nog langer thuis en wordt hij nu toch vervangen door partijgenoot Henri Bontenbal. De vorige Kamervoorzitter Khadija Arib waarschuwde al vaker voor de te hoge werkdruk in Den Haag. Onderzoek toont o.a. aan dat veel bewindspersonen uit het eerste kabinet Rutte tegen overspannenheid aan zaten en dat kwam door het te kleine kabinet en wordt er daardoor veelal geleefd naar de Kameragenda. Het moet dus anders. Een mooi taak voor de nieuwe Kamervoorzitter, Vera Bergkamp en straks de nieuwe minister-president. Misschien moeten ze eerst maar eens beginnen om debatten in te korten en niet tot midden in de nacht te laten duren. Dat kan o.a. door kortere spreektijden en vooral door kortere en minder interrupties toe te staan. Tijdens het vragenuurtje op dinsdag zijn er m.i. te veel Kamervragen n.a.v. artikelen die in kranten worden gepubliceerd of uit gedane uitspraken in talkshows. Kamerleden zouden m.i. zich meer bezig moet houden met wetgeving e.d., maar daar heb ik de laatste jaren bitter weinig van gezien. Terug naar de basis van het werk de regering controleren en niet de media. Dat scheelt een hoop werk en daarmee minder kans op een burn-out.

Waterloo

Het was niet te missen. Deze week was in Nederland, in Rotterdam om precies te zijn, het Eurovisiesongfestival. Nou ja, songfestival. Gaat het nog om de song of gaat het meer om de act eromheen? Gekke pakken, schaars geklede dames, veel beeldeffecten enz. Met Nederland, met Jaengu McKrooy, die laag stond bij de bookmakers, scoren we in ieder geval douze points met het aantal presentatoren. Maar liefst vier bekende Nederlanders die het geheel aan elkaar praten. Bij de start van de finale zongen zelfs drie van hen, Jan Smit, Edsilia Rombley en Chantal Janzen, op muziek van Peter Gabriel die een nieuwe mix heeft gemaakt op het nummer Venus van Shocking Blue. Alles verloopt volgens een strak script met weinig ruimte voor improvisatie. IJsland, leuk nummer trouwens, treed niet fysiek op omdat twee bandleden corona hebben en dus wordt een opname van de repetitie op 13 mei jl. getoond. Als Tv-kijker merk je er helemaal niets van dat de groep nog in quarantaine verblijft in hun hotelkamers. The show must go on! Het moet gezegd het was een fantastische show met een heel slecht einde helaas. Italië, met wat mij betreft het slechtste nummer van de avond, won deze zangwedstrijd en dat vond ik een deceptie. Elk land had van mij mogen winnen, zelfs Duitsland, maar niet Italië. Daar dachten miljoenen Europeanen dus heel anders over. De Nederlandse vakjury overigens, heeft Italië geen punten gegeven en dat vind ik een troost. Ik heb trouwens tijdens de finale half gekeken en meer geluisterd en dat maakt veel verschil. Het beste van de avond vond ik nog de nummers die werden gezongen door oud winnaars, waaronder Teach-In (Ding-a-dong) en Lenny Kuhr (De Troubadour). Ze zongen op daken van bekende en mooi verlichte gebouwen in Rotterdam en dat was een feest om naar te kijken en te luisteren. Het songfestival wordt steeds meer één groot media gebeuren. Wat te denken van het slotnummer met o.a. Glennis Grace, dj Afrojack en zanger Wulf. Daarin gingen ze van buiten naar binnen en werd de Erasmusbrug in de zaal in 3D gevisualiseerd met augmented reality. Het is net echt. Tot slot nog de complimenten aan Cornald Maas die de landen keurig introduceerde met de nodige wetenswaardigheden en aan Sander Lantinga, die Jan Smit verving die op het podium presenteerde. Sander lied zijn soms venijnige, soms lovende commentaar los na de uitvoering van elk lied en dat was vaak terecht, behalve bij Italië, want ook hij vond dat geweldige rock. Gelukkig staat ABBA met Waterloo (1975) nog onbetwist als nummer één in de Songfestival Top 50 in 2021 en dat doet me, als groot ABBA-fan, natuurlijk deugd. 

Bonus ABP

Uit het jaarverslag van het ABP over 2020 blijkt dat het ABP 1,5 miljard aan bonussen heeft uitgekeerd. Wat, lees ik dat goed? Het grootste pensioenfonds van Nederland bonussen uit. Bij het ABP zijn 3,1 miljoen mensen aangesloten, waarvan bijna 1 miljoen mensen een pensioenuitkering krijgen en ik ben er daar een van. Ik heb die bonus nog niet ontvangen. U? Dat gaat ook niet gebeuren, want die bonussen zijn niet voor de pensioengerechtigden, maar voor de externe beheerders van de beleggingsfondsen. Die krijgen een bonus, een zogenaamde prestatievergoeding, omdat ze meer rendement hebben behaald dan was afgesproken. Indirect profiteren de uitkeringsgerechtigden daar ook van, want anders had het ABP ons moeten korten en dat is dit jaar opnieuw niet gebeurd. ABP moet een dekkingsgraad hebben van 126 procent of liever hoger en dan krijgen we mogelijk wel een verhoging van ons pensioen. In maart van dit jaar stond de dekkingsgraad op 100.5 procent, terwijl deze eerder 82 procent was. Knap dus dat er toch nog zoveel rendement is gerealiseerd in het afgelopen coronajaar, maar een bonus of liever een verhoging van de pensioenuitkeringen zit er niet in en dat is al jaren het geval. Wij, de pensionado ’s, staan al jaren op nul verhoging en daarmee ‘verdienen’ we t.o.v. de werkenden steeds minder en hebben dus fiks minder te besteden, want het leven wordt wel steeds duurder. Zou het nieuwe pensioenstelsel daar verbetering in brengen. Ik moet het nog zien! Gelukkig wordt de AOW wel jaarlijks geïndexeerd. Dat we dit jaar niet zijn gekort ligt niet aan het ABP, maar aan minister Koolmees. Eigenlijk is, of moet ik zeggen was, de ondergrens om de pensioenen niet te hoeven verlagen 104 procent. ABP stond 31 december 2020 op 92 procent en besloot Koolmees om per die datum de grens te verlagen van 104 naar 90 procent en dus zat het ABP er vlak boven. Snapt u het nog. Wat mij nog steeds dwars zit is dat er een te lage dekkingsgraad is en aan de andere kant 1,5 miljard euro aan bonussen is uitgekeerd. Zijn er toch mensen die flink aan de ABP verdienen, terwijl de ‘klanten’ weinig profiteren. 1,5 miljard gedeeld door 1 miljoen uitkeringen is per pensionado toch een bonus van € 1.500, -. Daar kunnen we alleen maar van dromen.

Hoe help je een politieke partij om zeep.

Nou, dat is eigenlijk heel simpel. Je hebt één zetel in de Tweede Kamer, maakt ruzie met het bestuur, verlaat de partij en gaat namens jezelf verder in die Tweede Kamer. Het is 50Plus deze week overkomen en ene Liane den Haan is daar voor verantwoordelijk. Niet helemaal natuurlijk, want het begon al met de ruziemakende Henk Krol. Henk bleef vrolijk en gaf altijd anderen de schuld en begon toen voor zichzelf en nam zijn 50Plus zetel mee. Fout! Om via de verkiezingen opnieuw in de Tweede Klamer te komen mislukte en nu runt het een B&B. Bij 50Plus werd door Jan Nagel Liane den Haan binnengehaald als nieuwe lijsttrekker voor deze partij. Ik en velen met mij vonden dit een slecht idee, want waar Lianne den Haan ten tonele verschijnt is het ruzie. Nog voor de verkiezingen was die ruzie er al tussen Den Haan en de fractie in de Tweede Kamer over het pensioenakkoord. Den Haan was voor en 50Plus mordicus tegen. Natuurlijk wel raar dat je dan zo iemand als lijsttrekker binnenhaalt. Fout! Mede door dat geruzie en onduidelijkheden in standpunten haalde 50Plus nog net één zetel en daarmee kwam Liane den Haan alleen in de Tweede Kamer. De ruzie ging op de achtergrond gewoon verder en dat leidde deze week tot een breuk en gaat Lianne den Haan met ‘zetelroof’ (fout!) onder haar eigen naam en als eenmansfractie door en is 50Plus uit de Tweede Kamer.

Jan Nagel zit nog wel als senator in de Eerste Kamer en her en der zullen nog wel enkele 50Plussers in gemeente- en provinciebesturen zitten. Deze week kiest 50Plus een nieuw hoofdbestuur, maar heeft dat nog wel zin? Ze kunnen de partij beter opheffen, want dat komt natuurlijk nooit meer goed. En wat Lianne den Haan betreft die zou zo flink moeten zijn om wat anders te gaan doen i.p.v. nog vier jaar het flinke gage als lid van de Tweede Kamer op te strijken. Fout! Het zou me niks verbazen dat er opzet in het spel is geweest om zo aan een goed betaalde baan te komen. Wegwezen zou ik zeggen. Als ze dat niet wil hoop ik voor 50Plus dat er snel nieuwe verkiezingen komen, want dan lijkt mij haar rol direct uitgespeeld. Nu gaat Den Haan, volgens eigen zeggen ‘de senioren een krachtige stem geven’. In je eentje, maak dat de kat wijs en van mij hoeft dat niet, want er zijn genoeg grote partijen in de Tweede Kamer die dat prima kunnen. Mocht je nu denken dat ik op 50Plus heb gestemd en een teleurgestelde kiezer ben. Niets is minder waar. Ik kan er alleen heel slecht tegen als een Kamerlid zich van de partij afkeert en dan de zetel meeneemt, ook als is dat wettelijk toegestaan. Fout! Niet jij, maar de partij is belangrijk! Kortom Liane wegwezen.

Notulen sensibiliseren

Is het nótulen of notúlen,  waar ligt de klemtoon? Ik help je uit de brand. Zowel ‘nótulen’, met de klemtoon op de eerste lettergreep de ‘ó’, als ‘notúlen’, met de klemtoon op de tweede lettergreep de ‘ú’, is goed. Nótulen is de klassieke uitspraak. Notúlen is in het Nederlands natuurlijker. Maar het mag dus allebei, je kunt het niet fout doen. Misschien is het handig om in de notulen niet een uitspraak als ‘sensibiliseren’ te laten vastleggen, want je wordt direct op het matje geroepen om uit te leggen wat je daarmee bedoelde, zoals Wopke Hoekstra over zijn partijgenoot Pieter Omtzigt. Veel Kamerleden lieten afgelopen donderdag, in het debat met het demissionaire kabinet over de notulen uit de ministerraad, weten dat ze soms niet eens wisten wat sensibiliseren betekende. Als je het woordenboek raadpleegt lees je twee betekenissen: 1) ‘gevoelig maken’, maar dat is in de zin van voor een bepaalde stof en dat is niet Pieter Omtzigt. 2) ‘ontvankelijk maken voor’ of ‘belangstelling wekken voor, maar beiden slaan niet op Pieter Omtzigt. Wat heeft Wopke dan wel bedoeld met dit deftig taalgebruik? Mogelijk iets van Omtzigt tot bezinning brengen, maar dat maken wij ervan en is mijns inziens niet juist, wel als we richting ‘bewustmaken’ denken. Misschien dat Wopke Pieter bewust wilde maken dat hij bij een coalitie partij zit en dus een beetje moet meedenken en niet moet tegenwerken of lastig zijn. Oei, dat kan je natuurlijk niet zeggen tegen een onafhankelijk Kamerlid, ook al is die van dezelfde partij.  De pleures brak uit en de storm is nog steeds niet echt gaan liggen. We hebben het maar steeds over Pieter Omtzigt die zich, samen met Renske Leijten, in de kindertoeslagaffaire heeft gestort en met succes. Politiek gezien heeft het dit huidige kabinet tot aftreden gedwongen en dat is nu demissionair. Voor dit team geen ramp want die krijgen straks allemaal weer een mooie baan of worden weer minister in een nieuw kabinet. Erger is het natuurlijk gesteld met de ouders die het betrof en al jaren in de problemen zitten door deze affaire en veelal nog steeds niet zijn gecompenseerd. Die zijn niet gevoelig te maken, te sensibiliseren, met een demissionair kabinet, maar wel met een fikse uitkering. Neem dat maar op in de notulen (uitspraak naar keuze).