Wie de schoen past…

Deze week hoorde ik een bestuurder van een ziekenhuis in Noord-Holland op TV zeggen: “Het loopt ons over de schoen”. Het ging over het aantal corona patiënten dat maar toeneemt op de verpleegafdelingen en daardoor patiënten vaak verplaatst moeten worden naar andere ziekenhuizen. Volgens mij is de uitdrukking ‘over de hoge schoenen lopen’ en dat betekent te ver gaan of niet realistisch zijn. Maar het is echt waar! Hier wringt dus de schoen, want men weet waar het probleem zit. Ik weet het ook. Er zijn (te)veel medelanders die de coronaregels aan hun laars lappen. Voel je je aangesproken dan zeg ik: “Wie de schoen past trekke hem aan!” Heb toch allemaal a.u.b. nu eens wat vertrouwen in de virologen, volg hun adviezen (via Rutte), en heb nog even geduld. Zodra we allemaal zijn ingeënt en we thuis kunnen testen komt het allemaal weer in orde. Wie heeft er geen last van de maatregelen en is het flink zat (ook hier wringt de schoen)? We kunnen beter meeleven met die meer dan 2000 patiënten die in het ziekenhuis liggen en die hopelijk niet in hun laatste schoenen lopen. Corona is niet gewoon een griepje zoals non-medici en virus ontkenners ons proberen te doen geloven. Schoenmaker blijf bij je leest.

Dan heb je nog een stelletje NL-ers die naast hun schoenen lopen en dat zijn natuurlijk de spelers van het Nederlands voetbalelftal. Ik kijk allang niet meer naar dit elftal als ze spelen, maar waar je ook bent je wordt vanzelf op de hoogte gehouden van de tussenstanden. Ze speelden het liefste eerst uit in Istanbul, volgens bondscoach Frank de Boer, want dan hadden ze geen last van het Turkse publiek. Ik weet niet waar ze nu wel last van hadden, maar het leek nergens naar en zo werd het eerste WK-kwalificatie duel verloren. Tegenvaller! Ik heb wel eens eerder gezegd als ik bij mijn baas zó slecht zou presteren, werd ik direct ontslagen. Zou Frank al weten waar de schoen wringt. De spelers zelf zijn zich van geen kwaad bewust en het lijkt ze ook helemaal niet te interesseren. Ik hoop wel dat de KNVB geen premies uitkeert voor deze wanvertoning. Stuur die premies maar door naar de Ic-verpleegkundigen die zich een slag in de rondte werken. Over die wanvertoning van het Nederlands elftal heb ik overigens op TV gehoord in de talkshows en in de krant gelezen, want ik heb de wedstrijd niet gezien en er ook de ballen verstand van. Terecht als u tegen mij zegt: “Schoenmaker blijf bij je leest”.

 

Nieuw kabinet in de maak

Waren het verrassende Tweede Kamer verkiezingen? Niet, dat de VVD de grootste partij bleef, maar wél dat D66 de 2e partij van Nederland werd en de PVV voorbijstreefde. Daar was ik als D66’er natuurlijk heel blij mee. In het verleden werd D66 altijd gestraft als er werd meegeregeerd. Deze keer dus niet en kwamen er zelfs 4 zetels in de Tweede Kamer bij. De opiniepeilers hadden het weer flink mis. Je kunt beter vertrouwen op de weersverwachting dan op de politieke peilingen. Het houdt iedereen wel lekker bezig. Vooraf geven alle partijleiders zo hun draai aan die peilingen. Meest gehoord: “Het zijn maar peilingen. De kiezer spreekt op 17 maart”. Als de uitslag dan eenmaal daar is hebben diezelfde partijleiders ook weer hun verklaringen gereed om hun winst of verlies te verklaren: “De kiezer heeft gesproken!” Daar valt niets tussen te krijgen. Pas na een goede nachtrust en de uitslag voor 98% definitief is begint het zoeken naar de echte verklaringen waarom men juist nu heeft gewonnen of verloren. Dat soort napraat beheerst dan weer de talkshows. Daar hebben wij als kiezer natuurlijk helemaal niets aan, wij hebben onze ‘mening’ al gegeven. Dat is meer voer voor de campagneleiders, die zich alweer moeten gaan opmaken voor de gemeenteraadsverkiezingen op 16 maart 2022 en daarop hun strategie kunnen aanpassen. De formatie voor een nieuwe regering is direct begonnen middels het benoemen van twee verkenners. De VVD haalt vrouwtje Jorritsma, fractievoorzitter van die VVD, uit de Eerste Kamer. Dat begrijp ik. D66 schuift de jonkvrouw Ollongren naar voren. Dat begrijp ik minder. Zij is nu minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en vicepremier in het huidige demissionaire kabinet Rutte III. Zij heeft het volgens mij hartstikke druk daarmee en wordt nu verkenner. Waarom niet de fractievoorzitter van D66 in de Eerste Kamer, Prof. Dr. Annelien L. Bredenoord? Annemarie en Annelien zou wel een mooi koppeltje vormen. Annelien heeft o.a. de studies Theologie en Politicologie gedaan in Leiden en is gepromoveerd in de Medische ethiek. Lijken me nu precies drie vakgebieden die ze goed zou kunnen inzetten bij de vorming van een nieuw kabinet en met name als het gaat om nieuw leiderschap. Misschien kunnen we bij de volgende verkiezingen, naast een voorkeur voor een politieke partij, ook een stem uitbrengen op wie verkenner, informateur en formateur zouden moeten worden namens die partij. Ik leg die suggestie maar even op tafel.  

Wel stemmen hoor!

Eindelijk kunnen we komende week gaan stemmen (wel doen hoor!) of heeft u al gestemd per brief. Goed zo! Wel jammer, dat we dan verlost zijn van al die politieke debatten tussen de lijsttrekkers in of vóór de talkshows. Bij Jinek werd de uitzending deze week afgesloten door de cabaretier van de dag. Ik kan daar wel van genieten en zeker als het mis gaat en een partijleider (Baudet/FvD) wegloopt. Hoekstra, lijsttrekker namens het CDA, bleek zijn partijprogramma niet goed te kennen en had eerder al een scheve schaats gereden. Daar maakte Klaver (GroenLinks) handig gebruik van. Het NPO1 debat tussen Rutte en Wilders werd geleid door Jeroen Pauw. Niet gemerkt? Dat kan kloppen, want Wilders en Rutte gingen maar door met elkaar vliegen af te vangen. Ik ben niets wijzer geworden. U? Geen winnaars, maar Pauw had een makkelijke avond. Interessant was ook de confrontatie tussen Baudet (FvD) en Azarkan (Denk) bij Jinek. Ik vond Azarkan scherp en duidelijk in zijn argumenten en hij daagde Baudet regelmatig uit maar die riep steeds dat iets niet waar was, hij dat niet had gezegd of anders bedoelde en de cijfers van de deskundigen niet kloppen. Baudet werd gered door cabaretier Martijn Koning. Wat een grappige afsluiting, ‘roast’, had moeten zijn, werd een pijnlijke afgang voor Martijn. Baudet pikte het niet en ging ook af (weg). Vraag blijft wie was de echte cabaretier bij Jinek. Heeft u, na al die debatten, al een definitieve keuze kunnen maken op wie u gaat stemmen? Ik heb al die debatten niet nodig, want ik had mijn keuze jaren geleden als gemaakt. Komende week kunt u mij vinden in een stembureau als stembureau lid. Ik ga niet vertellen waar anders willen de Koning en Koningin daar ook komen zitten, nu ze zijn afgewezen in Den Haag. Na het volgen van een heuse e-learning cursus ‘stembureaulid’ en het behalen van de afsluitende toets heb ik het certificaat ‘Verkiezingen’ behaald. Dat komt 17 maart wel goed! Ben heel benieuwd naar de uiteindelijke uitslag van de verkiezingen en of er veel verschuivingen gaan plaatsvinden of alles blijft zoals het nu is.

Geen Boekenweek nu

Normaliter zat ik nu te lezen in het boekenweekgeschenk van Hanna Bervoets zo aan het begin van de Boekenweek. Dat boekje gaat o.a. over internetmoderators, verklapte Hanna eerder bij de NOS. Internetmoderators zijn mensen die bepalen wat we wel of niet mogen schrijven op sociale media. Dat is mogelijk toekomstig een mooi onderwerp voor een aparte column. Net als het boekenweekgeschenk laat het Boekenweekessay van Roxanne van Iperen eveneens op zich wachten. De Boekenweek is verplaatst naar de zomer zodra de boekenhandel haar deuren weer volledig kan openen. Deze aanvullingen op dit deel van mijn boekenverzamelingen laten dus nog even een paar maanden op zich wachten. Voor het schrijverskorps was het ook een zure appel, want het boekenbal ging afgelopen vrijdag niet door natuurlijk. Ik heb geduld, want er valt genoeg te lezen. Zo ben ik momenteel bezig met de serie Het Bureau van J.J. Voskuil. Voskuil heeft in de periode 1996 t/m 2000 de zevendelige romancyclus Het Bureau, ruim vijfduizend pagina’s, uitgebracht. Voskuil schreef de serie in de periode september 1990 t/m januari 1995. Ooit ben ik aan deel 1 begonnen toen het uitkwam in 1996, maar nooit uitgelezen. Ik vond het toen saai. Nu, 25 jaar later, leest het vlot weg en leef ik mee met de wijze waarop de hoofdpersoon, Maarten Koning, zich door zijn dertigjarige ambtelijke loopbaan worstelt bij Het Bureau (Meertens Instituut). Het is net alsof ik deels terugkijk op mijn eigen werkzame leven bij o.a. het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Tussendoor lees ik dan nieuwe boeken uit de Baantjer-reeks, Youp zijn gebundelde columns, werk van Mart Smeets en het meest recent: ‘Alles is zoals het zou moeten’ van Daphne Deckers. Dat boek is verfilmd, dus toen ik het uitkwam hef ik op Netflix de film ‘gedraaid’. Toeval of niet als ik deze laatste regel schrijf start ik het programma de Perstribune op Radio 1 en daar is Daphne Dekker te gast om haar nieuw boek Uitwaaien te bespreken. Weer wat te lezen.