Een jaar corona

Ik zie het nog zo gebeuren. 27 februari 2020. Nieuwsuur is geheel gewijd aan corona. Een maand eerder zijn het alleen nog de studies over een gek virus uit China onder de naam ‘2019-nCov’, wat we later Covid-19 zouden noemen. In Verenigde Staten zijn er dan wel al de eerste besmettingen bevestigd en in Duitsland is er ook al een coronapatiënt. In die bewuste uitzending van Nieuwsuur kreeg de toenmalige minister van Medische Zorg Bruno Bruins een briefje in handen en kondigt de eerste patiënt aan met het coronavirus in Nederland. Toeval? We kunnen allemaal wel vertellen wat er sindsdien is gebeurd en wat de gevolgen zijn geweest en nog steeds zijn voor ons dagelijks bestaan. Zelf heb ik er niet zo heel veel last van gehad, maar we willen er zo langzaamaan wel weer samen op uit. Een dagje kringloopwinkels bezoeken op zoek naar boeken en andere zaken. Ergens onderweg gezellig koffiedrinken en tussen de middag lekker uitgebreid lunchen. Korte en lange vakanties zijn er het afgelopen jaar ook bij ingeschoten. Tussen de eerste en tweede lockdown zijn we nog wel een paar keer uit eten geweest, maar dat kan ik me haast al niet meer heugen. Waar ik maar moeilijk aan kan wennen is het mond(neus)kapje. Het voordeel van het feit dat ik met pensioen ben is dat ik veel thuis ben, kan klussen, lezen en me daarmee prima kan vermaken. Vrouwlief werkt thuis en dagelijks lunchen we nu samen en maken als het even kan een wandeling in ons dorp. Er is het afgelopen jaar veel veranderd. Jammer is wel dat ik de studenten die ik momenteel begeleid bij hun stage en afstuderen niet fysiek kan bezoeken, want juist dat maakt het begeleiden o.a. zo leuk om te doen. De studenten doen nu hun stage en afstuderen vaak helemaal vanuit huis en online en dat lijkt me vreselijk om zo je Hbo-studie te moeten uitvoeren. Talkshows, rechtszaken, demonstraties, volle (Vondel)parken, bossen en stranden helpen daar absoluut niet bij. Je houden aan de regels, testen als het nodig is en vaccinaties helpen wel om de situatie te verbeteren. We moeten nog even volhouden, al wordt dat steeds moeilijker.  

Politieke lente

Van een gevoelstemperatuur van min vijftien naar plus vijftien graden in één week tijd is dat gewoon? Vorige week stond Nederland nog op de schaats bij een heldere hemel en een gure oostenwind, nu wandelen ze massaal in de bossen of liggen op de strandstoel in het lentezonnetje. Overigens is dit heel gebruikelijk. Elke jaar hebben we wel twee van deze warme dagen in februari, hoorde ik van mijn schoonmoeder. Wel even oppassen voor het zand dat uit de Sahara wordt aangewaaid door de zuidenwind. Het weer is grillig in deze dagen, maar dat is de politiek ook, zeker nu er verkiezingen op komst zijn. Wilders roept, maar dat doen ook andere lijsttrekkers, dat de houdbaarheidsdatum van Rutte voorbij is. Maar hoelang zit Wilders nu al te tetteren tegen Rutte in de Tweede Kamer namens de PVV. Heeft dat veel effect? Het blijft bij flinke, harde en soms onbeschofte woorden, maar de daden blijven uit.  Is ondertussen de houdbaarheidsdatum van Wilders ook niet voorbij? Ik denk van wel en ik gun hem het van harte om de politiek te verlaten. Kan hij weer wat vrijer gaan leven i.p.v. continue te moeten worden beveiligd. Dat gun je niemand. De komende drie weken zullen de media weer bol staan van politieke standpunten en partijprogramma’s en volgen er de nodige debatten op radio en televisie. Er zijn ook bijna net zoveel digitale stemwijzers als politieke partijen die deelnemen aan de verkiezingen voor de Tweede Kamer a.s. 17 maart. Kieskompas, Stemwijzer, Kieswijzer, Burgeragenda, YoungVoice etc. Gewoon allemaal invullen, zou ik zeggen en kijken of je steeds op hetzelfde resultaat uitkomt. Ik ga dat zeker doen, want ik zit ’s avonds na negen uur toch binnen, maar het zal mijn stemgedrag niet beïnvloeden. Ik ga voor Kaag, dat mag u best weten. Ik was onder de indruk van kandidaat Rick Brink van het CDA, nu minister van Gehandicaptenzaken en oud raadslid van de gemeente Hardenberg. Na een uitgebreide sollicitatieprocedure kwam hij uiteindelijk als nummer 25 op de kandidatenlijst van het CDA. Dat was een enorme teleurstelling want hij had op een echt verkiesbare plek gehoopt en gerekend om zo direct vanaf 18 maart in de Tweede Kamer te komen. Uiteindelijk heeft hij zich toch teruggetrokken o.a. omdat Lucille Werner, zonder enige politiek ervaring, op plaats tien van de lijst is gekomen. Ja, politiek is en blijft een grillig ‘bedrijf’!

Winterpret

Schaatsen, skiën e.d. zijn volgens mij hele leuke sporten om te doen als je het goed onder de knie hebt. Mijn eerste kennismaking met skiën was in het Franse Pra Loup tijdens een teamweekend met collega’s van PinkRoccade in 1999. Dat was een uitermate vervelende ervaring en tijdens de eerste les ben ik gestopt. De overige dagen ben ik met een collega aan de wandel gegaan in het prachtige sneeuwlandschap van Pra Loup en waren we veelal als eerste bij de après-ski. Later heb ik het in Oostenrijk nog een aantal malen geprobeerd en lessen gehad, maar het is gewoon niet mijn ding en dat zal het wel niet meer worden. Hetzelfde verhaal geldt min of meer voor het schaatsen. Ook hierbij was mijn eerste ervaring heel vervelend. Op jonge leeftijd al, het waren de jaren vijftig, ging ik met mijn broer naar de ijsbaan in het Leidse Hout om daar te leren schaatsen. Op Friese doorlopers werd dat een deceptie, want op de ijsbaan zag broerlief zijn vrienden en was hij gevlogen. Ik ben toen jankend in mijn uppie naar huis gelopen. Op latere leeftijd heb ik nog wel leren schaatsen en heb ik zelfs nog eens schaatsles gehad van Annamarie Thomas op de Uithof in Den Haag. Een baantje trekken met overstappen in de bochten zal me nog wel lukken, maar heel veel plezier beleef ik er niet aan. Ik begrijp helemaal niets van die drive of noem het kriebels die je nu bij veel Nederlanders ziet en hoort om deze dagen op het ijs te willen staan. Begrijp dat wel weer als je je realiseert dat we al maanden min of meer binnen zitten, dan wil je eruit. Schaatsen met mooi ijs bij een strakke blauwe lucht en een fel zonnetje is voor velen een verademing. Als her en der nog een tentje te vinden is met koek en zopie kan de dag niet meer stuk en lijkt het alsof corona even Nederland uit is. Ik moet iedereen teleurstellen. Corona kan, net als ik, niet (goed) schaatsen, wel goed tegen de kou en is er gewoon nog. Ik blijf nog even in mijn bubbel en kijk op televisie op  mijn gemak naar het WK schaatsen vanuit Thialf. Dat vind ik nu weer erg leuk om te doen!

Thuisblijven

We mogen ’s avonds na negen uur de deur niet meer uit vanwege de avondklok. Dat wordt ons in de komende week waarschijnlijk een stuk makkelijker gemaakt omdat er extreem winterweer op komst is. Voor wie corona nog geen reden genoeg was om thuis te blijven, boete € 95,-, zal de verleiding afnemen als er straks een strakke oostenwind snijdt, het glad wordt en er een flink pak sneeuw ligt. Het is nog maar een verwachting, maar nu ik deze column zit te schrijven heeft het KNMI net code rood afgegeven. Ik zie het al voor me veel sneeuwpoppen. En dan, schaatsen! Mag natuurlijk overdag, maar dan wel op anderhalve meter. Lange linten schaatsers op de sloten en meren. Mij niet gezien, veel te koud. Laat mij maar lekker thuisblijven en genieten van lezen, schrijven, spelletjes, etc. Mooi moment om de websites een update te geven. Maak me wel wat zorgen over het testen op corona en het vaccineren. Als het weer zo slecht wordt als voorspeld, door Piet Paulisma, dan wordt het van huis gaan naar de test- of vaccinatiestraten wel een dingetje. Maar goed als iedereen gewoon thuisblijft dan lopen we geen extra besmettingen op en laten die relschoppers het wel uit hun hoeft om te gaan plunderen en matten met de politie. Er zijn andere zorgen op komst bij de jeugd. Stress en burn-out liggen op de loer.  “82% van de jongeren staat op het punt (voor juli van dit jaar) uit te vallen”, volgens Theo Immers van het Nationaal Centrum Preventie Stress en Burn-Out (NCPSB). Ik had nog nooit van dit centrum gehoord. U? De groep jongeren blijkt kwetsbaarder te zijn dan ic-medewerkers, waar 79% op omvallen staat volgens onderzoek. Immers wil naast de aandacht voor ziekenhuizen en ondernemers aandacht voor 2,5 miljoen jeugdige Nederlanders. Laat ik nu zelf veel HBO studenten begeleiden bij hun stage en afstuderen en ik kan me heel goed voorstellen dat dit heel lastig is om dat vanuit huis, grotendeels online te doen. Je mist de sfeer van de werkvloer, kan de cultuur niet snuiven, etc. Ik vind het zelf veel minder aantrekkelijk om online begeleiding te geven en van een bedrijfsbezoek afleggen blijft weinig over bij een online-versie. Afstudeerzittingen gebeuren over het algemeen eveneens online en ik vind er als examinator niks an. Voor de studenten lijkt het me vreselijk, want zo wordt een memorabel moment van ze afgenomen. Zonder publiek (ouders, vrienden) wordt het een kale, kille bedoening. En als je dan uiteindelijk geslaagd ben, is de diploma-uitreiking een sobere bijeenkomst. Hogescholen doen er alles aan om er toch nog een mooi feestje van te maken en dat siert ze. Maar nu ff thuisblijven en haal de snowboots maar tevoorschijn.